Zmieniłem właśnie awart. Na taki bardziej kontrowersyjny a co tam . Wczoraj trochę niespodziewanie przyjechałem do rodziców, odebrałem mamę z wykładów i przywiozłem do domu. Po drodze trzeba było zatankować auto, i zatankowałem. Dokładnie V-Power, cena jedyne 5,11 za litr!!!! Teraz siedzę przed tv i oglądam film katastroficzny z 1977 roku, wtedy to dopiero mieli fantazję.

Głowa rozcięta. Nad prawym okiem rana długości 3 cm, trudno jej nie zauważyć. Teraz idę prasować, z ostatnio występującym u mnie szczęściem, a raczej jego brakiem mogę się poparzyć albo spalić koszulę

Weekend się zaczął. Ze względu na plany wcześniej poczynione dzisiaj do pracy przyjechałem samochodem, a w bagażniku torba z niezbędnymi rzeczami na weekend w rodzinnych stronach. Samochód brudny o zmoro. Zanim wyjechałem z Torunia to kilka korków, najpierw najbardziej dziwne skrzyżowanie w Toruniu, szczególnie dla "nie tubylców", czyli pseudo rondo przy dworcu PKS. Pierwszy korek, bo kolejka oczekujących na przejazd sięga aż tutaj. I jak się nie irytować, kiedy wiadomym jest, że na skrzyżowanie nie wjeżdża się, kiedy nie ma możliwości zjazdu z niego. I tak jakiś osobnik w zielonym passacie rocznika bodajże 1994 o wdzięcznych numerach CIN wjechał na środek skrzyżowania. I pomimo mojego zielonego światła stałem jak taki łoś na wiosnę. Ledwo zdążyłem osiągnąć prędkość 50 km/h, bo jeżdżę co do zasady przepisowo kolejny korek, zwężenie w ciągnącym się remoncie ul. Lubickiej. Niby nic, a wlecze się ten remont, jakby co najmniej betonową nawierzchnię układali. Ok minąłem korek numer 2. Przyszedł czas na korek związany z remontem przejścia podziemnego przy ul. Szosa Lubicka / Wyszyńskiego. Poszło trochę mniej sprawnie, ale jadę. I w tym momencie pełne zaskoczenie, praktycznie brak samochodów na skrzyżowaniu Szosa Lubicka, Ligi Polskiej, Olsztyńska do tego nie spotykane szczęście, dojeżdżam do skrzyżowania i zapala się zielone światło, rzecz niebywała. Pełen przerażenia zmierzam do kolejnej przeszkody, tym razem ul. Olsztyńska. Również pewne zaskoczenie, bo do zwężenia nie ma korka, a potem..... pech, bo zamknięty przejazd kolejowy, później wolno i do celu, moje 28 km przejechałem w zaledwie 1 godzinę i 25 minut. To doprawdy rezultat godny pozazdroszczenia. Na tzw. trasie nie brak ewenementów, blokujących ruch, jak np. auta mknące 50 km/h, może nie zauważyła, że już się skończyło ograniczenia? Dojechałem, zjadłem obiad i postanowienie, które dojrzewało we mnie od porannych godzin, umyć samochód, wcieliłem w życie. Jutro sezonowo zmiana gumek. A później cały dzień na świeżym powietrzy. Akcja "krzak" rozpocznie się punktualnie o 10.

Tak na prawdę to ciągle nie mogę pogodzić się z tym kim jestem!

Dlaczego jest tak a nie inaczej?
Dlaczego bywa ciągle pod górkę?
Dlaczego mamy wrażenie, że cały świat się przeciwstawia nam?
dlaczego, dlaczego, dlaczego?